Top

Lyme behandelingen

Lymebehandelingen, waarom reguliere methoden niet werken.


Antibitotica
Het meest gebruikte middel tegen lyme is antibiotica, maar helpt het ook echt?
Helaas niet. Een van de problemen is: de medische geneeskunde erkent de term 'chronische ziekte van Lyme' niet. Zij brengt aanhoudende symptomen van de ziekte van Lyme die optreden na meer dan zes maanden onder bij 'Post-Behandeling Syndroom bij ziekte van Lyme (PTLDS)'. Een doorgedreven behandeling met antibiotica wordt door de reguliere geneeskunde (gelukkig) niet vaak geadviseerd. 

Artsen aan de andere zijde van het spectrum die chronische ziekte van Lyme wel erkennen raden ondanks tegenvallende resultaten een langdurige therapie (6-9 maanden) met krachtige antibiotica aan. Mensen die lijden aan chronische ziekte van Lyme raken hierbij gevangen in het midden tussen deze twee tegenpolen. Hoewel de meeste mensen over de hele wereld het bestaan van chronische ziekte van Lyme aanvaarden, is er momenteel geen bewijs dat het langdurig nemen van antibiotica een voordeel zou bieden op lange termijn.

Sommige mensen worden wel beter terwijl ze een antibioticabehandeling ondergaan maar het merendeel van de mensen gaat blijvend achteruit, en zij die wel vooruit gingen door antibiotica, gaan opnieuw achteruit wanneer er gestopt wordt met de antibiotica. Dit is niet verbazingwekkend: als u de ware aard van borrelia bestudeert, dan heeft een agressieve en langdurige behandeling met antibiotica geen zin. 

antibiotica


Antibiotica werken prima tegen bacteriën die snel groeien en voorkomen in hoge concentraties. Borrelia en andere opportunisten groeien echter zeer traag aan en komen voor in lage concentraties in het lichaam. Ze dringen door in weefsels waar antibiotica niet kunnen komen. Wanneer gedurende lange tijd gebruik gemaakt wordt van antibiotica (maanden), dan doden ze gunstige flora en laten ze agressieve opportunisten toe.  Die worden resistent tegen antibiotica en kunnen zich goed ontwikkelen.

Het eindresultaat is een verdere verstoring van de immuunfunctie en uiteindelijk een verslechtering van de ziekte van de gastheer. Hoe meer we chronische ziekte van Lyme zien als een infectie met specifieke microben die volledig uitgeroeid moeten worden om de oorlog te winnen, hoe kleiner de kans dat we uiteindelijk zullen slagen in onze opzet.

De valkuilen van langdurig gebruik van antibiotica bij chronische ziekte van Lyme


• Borrelia en andere verborgen microben hebben typische lagere aangroeisnelheden en reageren minder goed op behandeling met conventionele antibiotica dan krachtigere microben.
• Borrelia bestaat in lagere concentraties diep in de weefsels waar antibiotica niet goed kunnen doordringen. 
• De kurkentrekkervorm van borrelia zorgt ervoor dat hij dieper in het weefsel en kraakbeen kan doordringen. Borrelia kan ook slapende cysten vormen die volledig resistent zijn tegen antibiotica; hoe harder u deze aanpakt, hoe resistenter ze worden. 
• Neveninfecties bij de ziekte van Lyme kunnen zich in cellen verbergen en zich daar goed ontwikkelen. Op deze manier zijn ze beschermd tegen antibiotica. 
• Resistentie tegen antibiotica komt voor op hoog niveau bij deze types van verborgen microben. Langdurig gebruik van antibiotica verwoest de normale flora (gunstige bacteriën) in de darmen en op de huid. Dit draagt bij tot chronische disfunctie van het immuunsysteem. Zonder gezond immuunsysteem wordt men niet beter. 
• Wat de grote beperkingen van antibiotica misschien nog het duidelijkst aangeeft, is dat als ze echt werkten, mensen niet op zoek zouden gaan naar andere oplossingen. Maar mensen zoeken elke dag met duizenden het internet af naar alternatieven voor conventionele behandeling met antibiotica. 


Een natuurlijke behandelaanpak


Deze oorlog wordt traag en beetje bij beetje gewonnen. Het is geen gevecht met specifieke microben, maar een disbalans van het gehele microbioom van het lichaam (dat naar de opportunistische pathogenen verschoven wordt).De onderliggende oorzaak is een verstoring van de immuunfunctie veroorzaakt door microben, maar ook andere factoren zoals een slecht dieet, toxines en chronische stress. De oplossing hiervoor is dus het doorbreken van de vicieuze cirkel van chronische disfunctie van het immuunsysteem en het creëren van een gezonde omgeving binnenin het lichaam. Dit wordt gedaan door de druk weg te nemen van de helende systemen binnenin het lichaam en deze te activeren en door stressfactoren te verminderen.

Ik heb in mijn 10-jarige zoektocht naar de oplossing voor mijn lyme tientallen therapieën en kruidenkuren geprobeerd. Van acupunctuur tot bioresonantie tot homeopathie. Ik zocht steeds door tot ik stuitte op een klein wondertje. Een nieuwe biofotonen therapievorm uit Duitsland die het lichaam met 60 infrarode laser dioden oplaadt met biofotonen. Elke cel in het lichaam heeft biofotonen nodig om te kunnen communiceren. De lasers pulseren met speciale frequentiepatronen die het immuunsysteem weer herstellen en stimuleren, zodat uw eigen lichaam de borrelia en co-infecties veel beter kan vernietigen.

laser fotonen therapie

Laser fotonentherapie werkte voor mij veel beter dan alleen kruiden therapie, en tien keer beter dan elke andere therapie, dus ik besloot na mijn herstel zelf therapeut te gaan worden in deze therapie. Borrelia verstoort met opzet de werking van het immuunsysteem, daarom is hij ook in staat zonder behandeling tot de dood actief te blijven in het lichaam. Deze laser fotonentherapie versterkt de functie van het immuunsysteem, vermindert inflammatoire cytokines en ondersteunt de genezing van weefsels. Het werkt niet zoals antibiotica. De therapie onderdrukt indirect opportunistische pathogenen, maar zonder de niet-schadelijke flora te verwoesten.

Dit geeft het microbioom een beter evenwicht en herstelt het welzijn van het lichaam. Wanneer de aanpak gewijzigd wordt van het 'behandelen van een ziekte' naar het ondersteunen van welzijn en de mogelijkheid herstellen voor het immuunsysteem om weer normaal te kunnen functioneren, dan maken specifieke diagnoses en het gegeven dat bepaalde co-infecties wel of niet aanwezig zijn, op zich verder niet meer zoveel verschil. Het lichaam weet wat te doen!